"Derneğimizin Kurucu Başkanı, Lisemizin 1942–43 Ders Yılı mezunlarından ve derneğin '1' numaralı üyesi, Emekli Öğretmen Av. Hikmet Turgut Söğütlü şöyle anlatıyor…"
1946 yılının nisan ayının sonlarında bir gün öğleden sonra, üçü İstanbul Hukuk Fakültesi öğrencisi Burhan Güngör, Nejat Seyhan ve ben; biri de İstanbul Fen Fakültesi Kimya Mühendisliği Bölümü öğrencisi (rahmetli) Fuat Altınok olan dört Pertevniyal Lisesi mezunu, Aksaray'da Horhor Caddesi'nin alt başındaki eski tarihi ahşap evlerden birinin zemin üstü katındaki küçük salonunda toplanmıştık.
Amacımız, Pertevniyal Lisesi mezunları olarak kurmaya niyetlendiğimiz ve lisemizden yetişenlerin çatısı altında toplanacağı bir dernek kuruluş hazırlığı için benim kaleme aldığım tüzük taslağını incelemek ve ona son şeklini vermekti. Liseden mezun olduğumuz yıllarda, İstanbul'daki belli başlı liselerin hemen hepsinin mezunlar derneği vardı ama bizim Pertevniyal mezunlarının bir derneği bile yoktu.
Burada sevgili sınıfdaşım Burhan Güngör'e Pertevniyalliler olarak var olan vefa borcumuzu tekrar ödemeliyim: Burhan kardeşim, Pertevniyal'de yetişmiş ancak mezun olmadan ayrılarak başka okullara nakil olmuş Pertevniyallileri de aramızda tutmak için derneğin adının "Pertevniyal Lisesi Mezunlar Derneği" değil "Pertevniyal Lisesinden Yetişenler Derneği" olmasını o toplantıda önermiş ve bu öneri hararetle benimsenerek kabul edilmişti.
"Bizim de bir mezunlar derneğimiz olmalıydı."
Toplantının ertesi günü, son şekli verilmiş tüzüğü — o yıllardaki yasa hükümlerine göre dernek kurulması resmi izinlere bağlı olduğundan — İstanbul Emniyet Müdürlüğü'nün Birinci Şubesi'ne bağlı Dernekler Masası Başkomiserliği'ne götürdüm. Fakülte arkadaşlarım bir iki gün sonraki Medeni Hukuk eleme sınavı için evlerine ve kütüphanelere kapanmış ders çalışırken ben, derneğimizin kuruluş iznini bir an önce almak heyecanıyla Birinci Şube'nin koridorlarında koşturuyordum.
Neyse ki başvurum olumlu sonuçlandı ve akşama doğru resmi izin yazısını aldım. Ancak yasaya göre tüzüğün günlük gazetede yayınlanması da gerekiyordu; cebimizdeki para en ucuz gazetenin yayın bedelini bile karşılamadığından bu iş ileriye kaldı. Yine de Kurucu Yönetim Kurulu olarak, yasal yönden suçlanmayı göze alarak derneği faaliyete geçirdik.
Tüzük, 02 Şubat 1947 günü Son Saat Gazetesi'nde yayınlandı. Bu süreçte dernek için tutulması zorunlu defterleri notere tasdik ettirdik, dernek mührünü yaptırdık, mezunlardan üye kaydı aldık ve etkinliklerimizi aralıksız sürdürdük. İlk "Aşure ve Pilav Günü"müzü de 1947 yılının ekim ayında, Pertevniyal'in lise olarak açıldığı 17 Ekim 1930 tarihinin yıldönümünü takip eden pazar günü tertipledik ve her yıl ekim ayında coşkuyla tekrarladığımız bu güzel geleneği başlatmış olduk.
İlk Genel Kurul Toplantısı da 1947 yılı ekim ayında hemen hemen bütün üyelerin katılımıyla büyük bir coşkuyla yapıldı. Seçim ile işbaşına gelen Yönetim Kurulu'nun yönetiminde etkinliğine devam eden derneğimiz; hiç eksilmeyen Pertevniyalilik sevgisinin verdiği güç, Pertevniyal kuşaklarının geleneksel ilgisi ve dayanışması ile bugüne kadar yoluna devam etti. 1990'lı yılların başında kurduğumuz PEV — Pertevniyal Eğitim Vakfı'nın kurulmasında da ana direği oluşturdu.
"Derneğimiz böyle maceralı bir uğraştan sonra kurulmuş ve bu güne kadar aziz Pertevniyallilerin dayanışması ile yaşamıştır."
Aziz Pertevniyalliler ve Aziz İstanbullular! Bugün derneğimizin kuruluş hikayesini, kuruculuktan başlayarak uzun yıllar Yönetim Kurulu Başkanı olarak hizmet etmiş yetkili bir ağızdan dinlemiş oldunuz. Sizleri bir Pertevniyalli ağabey olarak, sadece saf sevgi ve saygıdan oluşan ayrıcalıklı Pertevniyal Selamı ile selamlıyorum.